Er zijn tal van feiten en argumenten aan te voeren waarom hierarchische toedelingen van macht en invloed (in ieder geval op een aantal terreinen) niet (meer) werken.  Macht is geen argument meer, en zeker geen overtuigend argument, om in een zelfbewuste maatschappij nog werking te hebben. Discussies over bevoegdheden zijn ongeveer de meest arme blijken van onvermogen. En dus zoeken we naar horizontale vormen.  Maar wat moeten we ons daarbij voorstellen?  

In het politieke domein is die vraag indringend aan de orde. Kenmerk voor de situatie zoals die de afgelopen decennia is ontstaan, is dat burgers met groot gemak problemen die zij door eigen gedrag veroorzaken kunnen afwentelen naar de overheid. En in verkiezingstijd buitelen politici over elkaar heen om nog fraaiere beloften en toezeggingen te doen dan collega's. Dat heeft geleid tot een vrijblijvende vorm van burgerschap die door politiek gedrag wordt bevestigd. 

De omslag naar een zelfverantwoordelijke samenleving is echter lastig. Deels komt dat omdat traditionele organisatievormen niet erg helpen. Inspanningen van welwilende burgers worden gemakkelijk teniet gedaan door free rider gedrag van anderen. De uitdaging is om zelfcorrigerende organisaties te ontwerpen waar de overheid in vertrouwen taken aan kan overlaten. Het principe van wederkerigheid kan daarbij helpen. Mensen worden tot elkaar als het ware veroordeeld. Het wordt in het belang van burgers zich duurzaam te gedragen. Een verplichtende vorm van burgerschap dus. Dat zijn veel spannender uitdagingen op het vlak van bestuurlijke en politieke vernieuwing dan een gekozen burgemeester.          

Weergaven: 282

Hierop reageren

Berichten in deze discussie

Een zelf-verantwoordelijke samenleving gaat ontstaan, wanneer mensen niet zo zeer door opgelegde regels worden geleid, maar vanuit bewustzijn. Wanneer je contact hebt met je intenties en vanuit zuivere intenties handelt, respecteer je automatisch grenzen en doe je de juiste dingen.  Dit vereist echter een bepaalde mate van persoonlijke ontwikkeling. 

Op dit moment kunnen de traditionele organisatievormen nog niet volledig worden opgegeven, dan zal chaos ontstaan. Mensen zijn nog niet gewend zelf structuur en vorm te geven. Autoriteiten denken voor de mensen en bepalen wat zij moeten doen. Mensen hebben geleerd zich volledig aan te passen en opvolging te geven aan verwachtingen, regels en structuren. Hierbij drukken zij stelselmatig hun eigen inspiraties,behoeften en gevoelens weg. Ten gevolge daarvan wordt de verbinding met het innerlijk verbroken, waardoor mensen eenzaam, depressief en overspannen raken. Zonder verbinding met het innerlijk, is het niet mogelijk grens te stellen, waardoor mensen burn-out raken. Stressgerelateerde aandoeningen zijn de laatste jaren beroepsziekte nummer 1! 

Er zijn helaas nog erg veel mensen die zich laten leiden door hebzucht en emoties als angst en boosheid. Maar onze samenleving is flink in ontwikkeling. Steeds meer mensen ontwikkelen hun bewustzijn. Je kunt dit terug vinden in de massale belangstelling voor ondermeer coaching, yoga en spirituele ontwikkeling. 

Ik denk ook dat vertrouwen en wederkerigheid de kern is. En er is nog een sleutelwoord: verantwoordelijkheid. Wanneer de verantwoordelijkheid terug gegeven wordt aan de mensen en zij zich hiervan bewust worden, stopt de gedachte van "recht hebben op". Deze gedachte wordt vooral gecreëerd door de betutteling van autoriteiten. "Recht hebben op" leidt tot passiviteit, inhaligheid, slachtoffergedrag en klagen.   

Wanneer kleine stukjes terug gegeven wordt aan de mensen, kunnen zij wennen aan nieuwe structuren en zullen zij langzaam maar zeker leren heilzame keuzes te maken, consequenties te dragen en samen te zoeken naar oplossingen.

Antwoorden op discussie

RSS

© 2017   Gemaakt door Jan Dirven.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden